Czy żel może trzymać się bez bazy?
Klasyczna technika żelowa, o której wiele stylistek zapomniało.
W branży stylizacji paznokci przyjęło się dziś jedno bardzo popularne rozwiązanie:
naturalna płytka → baza → żel
Dla wielu stylistek jest to jedyna znana metoda pracy. Jednak w rzeczywistości klasyczny system żelowy wyglądał kiedyś zupełnie inaczej.
Jeszcze zanim na rynku pojawiły się rubber base, stylistki pracowały według schematu:
naturalna płytka → dehydrator / primer → cienka warstwa przezroczystego żelu → żel budujący
Ta cienka warstwa żelu pełniła funkcję warstwy adhezyjnej i tworzyła idealną powierzchnię do dalszej pracy materiału.
• klasyczna technika żelowa nie zawsze wymagała bazy
• cienka warstwa żelu pełniła funkcję warstwy adhezyjnej
• baza pojawiła się później jako rozwiązanie zwiększające elastyczność systemu
• trwałość stylizacji zależy głównie od przygotowania płytki i architektury paznokcia
Czym była cienka warstwa żelu?
W klasycznym systemie żelowym cienką warstwę żelu nazywano często:
- slip layer
- base layer
Nie była to jednak baza w dzisiejszym rozumieniu.
Jej zadaniem było:
- stworzenie warstwy adhezyjnej między paznokciem a materiałem
- zapewnienie przyczepności kolejnej warstwie żelu
- stworzenie lepkiej powierzchni dla następnej warstwy
Dlaczego żel może trzymać się bez bazy?
Adhezja materiałów żelowych do naturalnej płytki opiera się na kilku mechanizmach.
Podczas przygotowania płytki powstają mikropory. Żel wnika w nie, a po polimeryzacji tworzy mechaniczny „zamek”.
Primer lub bonder tworzy molekularny most między keratyną naturalnej płytki a akrylanami zawartymi w żelu.
Po polimeryzacji pierwszej warstwy żelu pozostaje lepka warstwa dyspersyjna, która poprawia przyczepność kolejnego materiału.
Dlaczego dziś większość stylistek pracuje przez bazę?
Pojawienie się rubber base rozwiązało kilka ważnych problemów w pracy stylistek.
Naturalny paznokieć jest strukturą elastyczną. Baza tworzy amortyzującą warstwę między płytką a twardym materiałem.
Wiele baz zawiera HEMA i inne monomery metakrylanowe, które bardzo dobrze łączą się z keratyną paznokcia.
Baza jest bardziej płynna i łatwiej wciera się w płytkę niż gęsty żel budujący.
Problem, który pojawił się razem z bazami
Bardzo silna adhezja baz sprawiła, że wiele stylistek zaczęło używać ich w sposób nie do końca prawidłowy.
Najczęściej spotykane błędy:
- nakładanie bazy bardzo grubą warstwą
- wykonywanie nią pełnego wzmocnienia
- brak kontroli architektury paznokcia
• onycholiza
• przegrzewanie płytki podczas polimeryzacji
• podrażnienia chemiczne
• zwiększone ryzyko alergii kontaktowych
Dlaczego podkład powinien być przezroczysty?
Jeżeli stosujemy cienką warstwę żelu jako podkład, najlepiej używać żelu przezroczystego.
Pigmenty zawarte w żelach kolorowych mogą częściowo blokować światło lampy i spowalniać polimeryzację.
• pozwala światłu swobodnie przechodzić przez materiał
• polimeryzuje bardziej równomiernie
• tworzy stabilną podstawę dla kolejnych warstw
Najważniejszy czynnik trwałości stylizacji
Niezależnie od techniki pracy najważniejsza pozostaje prawidłowa architektura paznokcia.
- prawidłowa strefa apex
- równomierny rozkład materiału
- wzmocniony wolny brzeg
- brak nadmiernej grubości przy skórkach
Nie istnieje jedna uniwersalna technika pracy. Trwałość stylizacji zawsze zależy od trzech elementów:
✔ prawidłowe przygotowanie płytki
✔ właściwie dobrany materiał
✔ poprawna architektura paznokcia
